Piranha Music zaprasza na jedenaście koncertów promujących nowe wydawnictwa WIJ i Fertile Hump! Nowa muzyka od obu zespołów jest zatem na horyzoncie, a już dziś zapiszcie sobie w kalendarzach daty koncertów. Bilety już w sprzedaży na Biletomat.pl – bilety online (z wyjątkiem Gdańska – sprzedaż na stronie Drizzly Grizzly). Więcej informacji znajdziecie tu:
- WIJ, Fertile Hump • 05.11 • Gdańsk, Drizzly Grizzly
- WIJ, Fertile Hump • 06.11 • Olsztyn, Zajezdnia Trolejbusowa
- WIJ, Fertile Hump • 07.11 • Łódź, Wooltura
- WIJ, Fertile Hump • 08.11 • Lublin, Fabryka Kultury Zgrzyt
- WIJ, Fertile Hump • 13.11 • Warszawa, Hydrozagadka
- WIJ, Fertile Hump • 20.11 • Kraków, Zaścianek
- WIJ, Fertile Hump • 21.11 • Wrocław, Łącznik
- WIJ, Fertile Hump • 22.11 • Katowice, Piąty Dom
- WIJ, Fertile Hump • 27.11 • Szczecin, Krzywy Gryf
- WIJ, Fertile Hump • 28.11 • Poznań, Szum
- WIJ, Fertile Hump • 29.11 • Toruń, NRD
Dużo jeżdżenia, prawda? A jak wiemy, na długich trasach przydaje się dobra muzyka. Zarówno WIJ, jak i Fertile Hump zdradzili UNDERTONE, jakiej muzyki będą słuchać pomiędzy koncertami. Od Stachurskiego, przez DJ Shadow po Napalm Death. Nikt za kółkiem nie zaśnie – tego możemy być pewni.

Perrey & Kingsley – The Sounds From Way Out
No więc głównie to będzie lecieć. 90%. Inne pozycje mają szansę wyłącznie wtedy, kiedy ktoś nam każe to wyłączyć. Ta parka nas rozwesela i jest to nasz sztandarowy patent na dobry humor na koncercie. Lubimy sobie włączyć to szalone gówno już w momencie rozkładania się na scenie, a zacząć grać wraz z ostatnimi dźwiękami “Visa To The Stars”. Ojeny, coś pięknego.
Faces – Oh La La
Awangarda z lat siedemdziesiątych to nadal za dużo? No to ta płyta jest do bólu normalna. Normalna, acz wybitna. Za taką uchodzi w naszych szeregach. Nie kłócimy się o to. Każdy ma dokładnie tę samą opinię. I dlatego jest szansa, że usłyszysz tę płytę lecącą przed naszym koncertem. Tę albo inną…
Ted Lucas – Ted Lucas
“It is sooooo niceeeee…. to geeeeeet… stooooooneeeed”. No jak można tego nie lubić? Kiedyś usłyszeliśmy jak ten numer leciał jako intro przed zespołem Dopelord (serdeczne pozdrowienie – fajnie, że macie opla w nazwie), a potem jeszcze pijana koleżanka kazała się Tomkowi uczyć “Baby, where you are” na gitarze. Tak poznaliśmy szlachetnego Ted’a Lucas’a i trwa on z nami do dziś. Tym będziemy cię zwilżać przed naszym koncertem, jeżeli każą nam wyłączyć P&K, a na Faces będziemy się czuli zbyt zwariowani.
Pentagram – First Daze Here
Z innej PARAFII, hue hue. To jest dobre. Crackhead Black Sabbath nagrane latarką. Tego chcesz przed koncertem. Tego potrzebujesz, jak jesteś nami.
Stachursky feat DJ – Company Mega Dance Mix
Tak! Istnieje taka realna szansa! Istnieje, ponieważ nasz kochany perkusista Michałek jest wielkim fanem sensei Jacka, a my go w tym wspieramy. Tak więc Chcesz Czy Nie…
Tuja (wokal): Napalm Death – Utilitarian
Właśnie trwa u mnie generalny remont i uzupełniam ścianę hałasu Napalmami. Uwielbiam to jak ten zespół się rozwija i nie starzeje, jak sięgają mackami w rozmaite rejony pozostając jednak niepodrabialnie sobą. A ta płyta do mnie przemawia na wielu poziomach – od lirycznej po aspekt pisania hiciarskich piosenek ekstremalnych. No i riffy tłuste, że mucha nie siada.
Infectious Grooves – Groove Family Cyco
Violent and funky! Chyba tytuł tego numeru najlepiej oddaje nasze ostatnie muzyczne działania. Musi zatem bezwzględnie polecieć na trasie choć, prawdę mówiąc, byłby jeszcze lepszy, gdyby odchudzić go z połowy dźwięków. Jeszcze więcej groove’u, jeszcze mniej popisówy. Do tego będziemy dążyć.
Palec (gitara): DJ Shadow – Entroducing
Ten album z 1996 roku to prawdziwe arcydzieło samplingu i niezwykłego wyczucia klimatu. Wyjątkowym punktem tej płyty jest utwór „Midnight in a Perfect World” z genialnym teledyskiem. W tym kawałku słyszymy znakomity wstęp zagrany na moim ukochanym pianie Rhodesa – jak się później okazało, zsamplowany z kompozycji Sekoilu Seestyy Pekki Pohjoli, wspaniałego fińskiego artysty. Kolejno dołączające instrumenty i linie sampli stopniowo łączą się tu w jedną, spójną całość. To utwór jednocześnie taneczny, piękny i wzruszający. Prawdziwy popis muzycznego wyczucia i dowód na to, jak niezwykle kreatywnym narzędziem potrafi być sampling w odpowiednich rękach.
Drut (bas): Mike Patton – Mondo Cane
Najlepszy wokalista wszech czasów śpiewa włoskie klasyki z orkiestrą. Włoskie. Z orkiestrą. I to takie rodem z najlepszych czasów San Remo. Sprawdzone na wielu popijawach, więc wiem co mówię – szczególnie w wydaniu koncertowym! Jeśli cię to nie odrzuci przed koncertem, jesteś nasz/-a. Jeśli jednak odrzuci – zaraz poleci coś innego, bo nie tylko ja mam tutaj dziwne propozycje. A jeśli to znasz i kochasz – zapraszam na backstage!
Bob (gary): Nirvana – In Utero
Od pierwszego przesłuchania. I jeszcze przeszło próbę czasu, bo po dwudziestopięcioletniej przerwie zabrzmiało mi jeszcze lepiej. A o tym jaki tam jest sound na garach to podczas sesji nagraniowej gadałem wszystkim w zespole chyba aż za dużo razy.

