Fot. Ondrej Koščík
Osiem godzin jazdy autem, wliczając postoje. Około godzinny korek przy wjeździe na teren festiwalu. Temperatura oscylująca wieczorem w granicach ledwie 15 stopni Celsjusza, a do tego odwołane dwa koncerty, na które bardzo mocno czekałem. Mimo to na Pohodzie bawiłem się świetnie, a dlaczego tak było, i które występy najbardziej przypadły mi do gustu, dowiecie się z lektury tego tekstu. Smacznego!
Nadeszła wspaniała chwila – Meth. po raz pierwszy odwiedzi Polskę i zagra w warszawskiej Hydrozagadce już 8 sierpnia (bilety kupisz tutaj). Jasne, ich muzyka to mistrzowskie połączenie takich gatunków, jak sludge, metal, post-hardcore i noisecore, ale wokalista zespołu, Seb Alvarez, zaznacza, że ich inspiracje sięgają daleko poza te gatunki. Sprawdźcie jego ulubione niemetalowe płyty i wpisujcie w kalendarz sobie piątkowy wieczór w Hydro.
Continue Reading “5 niemetalowych albumów, które uwielbiam – Seb Alvarez (Meth.)”
Po ośmiu latach ciszy Thom Wasluck, człowiek-orkiestra stojący za projektem Planning For Burial, wraca z nowym albumem. Ale It’s Closeness, It’s Easy to nie tylko kolejna płyta w jego dyskografii. To coś znacznie bardziej osobistego: czuła, skupiona i do bólu prawdziwa opowieść o tym, co zostaje, gdy z biegiem lat znikają iluzje, a człowiek zaczyna naprawdę przyglądać się sobie. Continue Reading “Jak powstało It’s Closeness, It’s Easy, najbardziej osobiste dzieło Planning For Burial”
Po trzynastu latach milczenia Patrick Wolf powraca z nowym albumem. Crying The Neck, którego premiera zaplanowana jest na 13 czerwca, to efekt długiego procesu twórczego, zasilanego przez literaturę, podróże i… kino. Brytyjski singer-songwriter, znany z unikalnej fuzji jazzu, folka i elektroniki, opowiedział nam o trzech filmach, które szczególnie wpłynęły na powstanie nowego materiału. Jego premierowe numery, jak i sprawdzone hity, będzie można usłyszeć na żywo już 24 maja w warszawskim klubie Niebo [kup bilety].
Continue Reading “Patrick Wolf – 3 filmy, które zainspirowały album Crying the Neck”
Holenderski zespół DOOL kontynuuje promocję ostatniego albumu – The Shape Of Fluidity – i powraca z dwoma koncertami w naszym kraju: 22 kwietnia w warszawskiej Hydrozagadce (kup bilet) i 23 kwietnia we wrocławskim Klubie Liverpool (kup bilet). Osoby z zespołu zgodziły się uchylić rąbka tajemnicy i opowiedzieć o kulisach powstawania każdego z utworów. Od riffów pisanych na greckich wakacjach, przez pomysły z prób dźwięku, aż po najbardziej osobiste teksty Raven – oto historia nowej płyty DOOL, opowiedziana przez samych twórców.
Continue Reading “DOOL – Shape of Fluidity (track by track)”
Powiedzieć, że sporo działo się w świecie muzyki we wczesnych latach 90’, to jak nie powiedzieć nic. Narodziny grunge’u, stały rozwój post-hardcore punka, rosnące w siłę slowcore i shoegaze, a do tego rozkwit emo, slackera i post-rocka. To tak w uproszczeniu. Grupa, o której chciałbym teraz napisać, łączy w swojej twórczości przynajmniej trzy z wymienionych powyżej gatunków, ale stylistycznych naleciałości można doszukać się znacznie więcej. Oto kilka słów o Karate oraz ich muzyce. Enjoy.
Continue Reading “Karate – łącząc slowcore, jazz i post rocka”
Muzyka Jacksona C. Franka narodziła się w ogniu, wśród pożerających otoczenie płomieni i duszących chmur dymu. Ten wybitny artysta przeżył m.in. pożar, śmierć własnego dziecka, rozwód i postrzał w oko – nie zabiło go także włóczęgostwo, kiedy to pozbawiony grosza przy duszy i dachu nad głową, przemierzał ponure ulice Nowego Jorku. Kim jest ta zapomniana legenda folka, artysta, który przyjaźnił się z Paulem Simonem, Artem Garfunkelem i Bertem Janschem? Jaką tragedię skrywa w sobie historia Franka?
Continue Reading “Muzyk, który przetrwał niemal wszystko – Jackson C. Frank “
Na początku sierpnia 2024 r. odbyła się kolejna edycja OFF Festival w Katowicach i nie mogło nas tam zabraknąć! Jak się bawiliśmy i jak oceniamy kierunek, w którym zmierza ta impreza? Posłuchajcie w nowym odcinku naszego podcastu.
Continue Reading “Undertone Podcast #8: Jak było na OFF Festivalu?”
Jeszcze na początku bieżącego roku solidnie zastanawiałem się, czy uda mi się spiąć budżet i udać na Primaverę, najlepiej w Barcelonie. Niestety ostatecznie rozsądnie uznałem, że tym razem odpuszczę sobie podróż do Katalonii. Długo plułem sobie w brodę, bo line-up pełen jest naprawdę dobrych artystów. Mnie jednak zależało głównie na grupie, której popularność w porównaniu do gwiazd takich jak Mitski, Deftones, Pulp czy The National jest stosunkowo niewielka. Mowa o Shellac.
Continue Reading “Kilka płyt od Albiniego, których powinniście posłuchać”
